گل گاوزبان و نحوه استفاده از آن و خواصی که این گیاه دارد

6 ماه پیش
گل گاوزبان
Rate this post

گل گاو زبان یک گیاه علفی یک ساله‌ است که از اردیبهشت تا شهریور گل می‌دهد. در کتب قدیم به گل گاوزبان  لسان الثور می‌گویند، ولی در واقع نام دیگری ندارد. اسم فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، ترکی و غیره هم ندارد، چون در هیچ نقطه ای از زمین جز دامنه کوه‌های البرز به عمل نمی‌آید و با گیاه دیگری که در آذربایجان و شهرهای دیگر ایران و کشورهای دیگر می‌روید و به غلط به گل گاوزبان مشهور شده است، نسبتی ندارد.

برای اینکه این اشتباه که حدود چند قرن است پزشکان و دارو سازان را گمراه کرده است، از بین برود این را گل گاوزبان ایرانی و دیگری را گیاه گل گاو زبان اروپایی بنامید. این دو گیاه متفاوت هستند، تنها گل هایشان کمی به هم شبیه است. هیچگونه خواص مشترکی ندارند و از نظر منافع طبی با هم متضاد می‌باشند.

گل‌های گل گاو زبان درشت تر از گل‌های گیاه گاوزبان است.گل گاو زبان در ایران، و گیاه گل گاو زبان در اروپا و آمریکا شهرت زیادی دارند. پزشکان سنتی ایران در معالجه بسیاری از امراض از گل گاوزبان استفاده می‌کردند و نتیجه می‌گرفتند. پزشکان جدید هم خواص دمنوش گل گاوزبان را می‌دانستند و برای دسته ای مریض‌ها تجویز می‌نمودند . اما چون عطاران فرقی بین گل گاوزبان و گیاه گاوزبان قائل نبودند، آنها را به جای هم می‌دادند، و به همین جهت معالجه آنها نتیجه نمی‌داد و محققین از اینکه خواص و منافع این گیاه از بین رفته است در تعجب بودند.

شرح گل گاوزبان در کتاب تحفه

گل گاو زبان لاجوردی و شبیه گل انار بوده و تخم آن حلقوی شکل و لعابی است و در کوه‌های دارالمرز (البرز) بسیار زیاد یافت می‌شود.گیاه دیگری که در اصفهان و بعضی از بلاد، گاوزبان می‌دانند “مرماخوز” است که گل آن لاجوردی و کوچک و مدور است. (“مر” نام قبیله ای از ساکنان شمال افریقاست که بذر چند گیاه دارویی را که یکی از آنها گیاه گاو زبان است به اسپانیا برده و در آنجا پرورش داد و استعمال آنها را در طب معمول داشته‌اند) .  این گیاهان به اسامی مختلف مرماتوس، مرماهوس، مرمازا در کتب طبی قدیم وارد شده و خواص آنها تحقیق گردیده است

بعد از جنگ‌های صلیبی گیاه گل گاو زبان را از اسپانیا به اروپا آوردند و در آنجا کاشتند و چون در کتاب قانون ابو علی سینا از دمنوش گل گاوزبان زیاد تعریف شده بود و این کتاب نیز در مورد قبول و استناد استادان پزشکی اروپا بود، به همین جهت مورد توجه واقع گردید. ولی متأسفانه گیاه گاوزبان هیچ‌یک از خواص گل گاوزبان اصلی را نداشته و در عوض منافع دیگری داشت که کم‌کم محققین اروپایی به آن پی بردند. از جمله معلوم شد که سرشاخه، گل و برگ این گیاه دارای مقداری شوره بوده، عرق وادرار را زیاد می‌کند.

در صورتی که در کتب طبی ایرانیان که در دانشگاه‌های اروپا تدریس می‌شد، چنین خواصی را به او نسبت نداده بودند. يکي از عجايب دیگر سلسله کوه هاي البرز که قله عظيمي چون دماوند دارد، پرورش چندين نوع گياه دارويي است که اثر درماني زيادي دارند و منحصراً در دامنه هاي اين کوه به عمل مي آيند و در کوه هاي ديگر اثري از آنها نيست.

چندي پيش جرايد ايران از يکي از اين گياهان سخن گفته و اثرات سحرآميز آن را بيان داشتند و نوشتند که کارشناسان خارجي بذر اين گياه را به کشورهاي ديگر برده اند، ولي با کوشش فراوان نتوانسته اند آن را به عمل آورند، زيرا اين گياه فقط در زادگاه اوليه خود سبز مي شود.

گل گاو زبان

گل گاو زبان مقوي روح و اعضاي رئيسه بدن بوده، حواس پنجگانه يا بهتر بگويم، حواس هجده گانه آدمي را تقويت مي کند. گل گاوزبان شکم را نرم و کيسه صفرا را باز مي کند، اخلاط سوخته سوداوي را از معده خارج و عوارض آن را از بين مي برد.

از دیگر خواص گل  گاوزبان این است که جوشانده آن همراه با داروهاي ديگر جهت سرسام(مننژيت)، برسام(ورم حجاب حاجز)، ماليخوليا، جنون و رفع حواس پرتي مفيد مي باشد.

خواص گل گاو زبان

جوشانده گل گاوزبان نشاط آور بوده، رنگ رخسار را باز مي کند. یکی دیگر از خواص گل گاوزبان این است که،سينه را نرم مي کند، تنگي نفس و درد گلو را شفا مي دهد. یکی دیگر از خواص گل گاوزبان این است که، دلهره و وحشت و استرس را از بين مي برد و غم و غصه را کم مي کند و براي کساني که با خود حرف مي زنند سودمند مي باشد. جوشانده گل گاوزبان با عسل جهت تنگي نفس تجويز شده است.

از دیگر خواص گل گاو زبان

جويدن برگ تازه گل گاوزبان جهت درمان جوش هاي چرکي دهان اطفال، برفک، سستي بيخ دندان و رفع حرارت دهان نافع است. مقدار خوراک گل آن دو مثقال تا پنج مثقال مي باشد. عرق گل گاو زبان جهت امراض سوداوي، وسواس و خفقان مفيد است. گل گاو زبان داراي منيزيم بوده و از سرطان پيشگيري مي کند.

تحقيقات جديد بيانگر اين مطلب هستند که عصاره آبي گل گاوزبان دارويي مؤثر و بي‌خطر براي درمان بيماران مبتلاء به اختلال وسواسي اجباري مي باشد. گل گاو زبان داراي موسيلاژ ، فلاونوئيد ۱۵درصد و آنتوسيانين با آگليکون دلفينيدين و سيانيدين به ميزان ۳۴/۱۳ درصد و به مقدار ناچيز آلکالوئيد از دسته پيروليزيدين است.

گل مرغوب گلي است که داراي دم سفيد و گلبرگ هاي بنفش باشد. برگ هاي تازه گل گاوزبان داراي مقدار زيادي ويتامين C مي باشد.پس اين گياه داراي شوره نيست، عرق و ادرار را زياد نمي کند.

نحوه استفاده از گل گاو زبان

دمنوش گل گاوزبان

افرادی که به مصرف دمنوش گل‌گاوزبان علاقه دارند، باید بدانند این نوشیدنی می‌تواند باعث افزایش فشارخون در برخی افراد حساس شود. به‌همین دلیل بهتر است دمنوش آن را با افزودن چند قطره آبلیمو میل کرد.

مخلوط کردن گل گاو زبان با سنبل‌الطیب، قبل از دم‌کردن آن هم می‌تواند خاصیت افزایش‌دهنده فشار خون دمنوش گل گاوزبان را تعدیل کند. بهترین شیرین‌کننده‌ای هم که می‌توان همراه این دمنوش مصرف کرد، مقداری نبات است. شما می‌توانید نبات را از همان ابتدا داخل قوری دمنوش بیندازید تا طعم آن با طعم نوشیدنی‌تان ترکیب شود.

گل گاوزبان، گلبرگ خالص است و دم کردن آن بیش از ۱۰ دقیقه، لازم نیست. از طرفی ممکن است عطر، طعم و خاصیت آن در اثر دم کردن طولانی‌مدت از دست برود. افرادی که رنگ سیاه گل‌ گاو زبان را دوست ندارند هم می‌توانند با افزودن یک عدد لیموعمانی کوچک به قوری دمنوش یا چند قطره آبلیمو هنگام سرو آن، باعث ارغوانی شدن رنگ این نوشیدنی آرام‌بخش و مدر شوند. خاصیت آرام‌بخشی گل‌‌گاو زبان باعث می‌شود مصرف آن به‌عنوان نوشیدنی پس از شام توصیه شود.

 

حتما بخوانید : گل گاو زبان گیاهی با خواص طبی و دارویی بسیار فراوان

Rate this post
0
برچسب ها :

بدون دیدگاه

    logo-samandehi